Μια οικογενειακή υπόθεση

Απ' όλα τα πρόσωπα εκείνης της περιόδου συγκράτησα μόνο δυο τρία, όπως αυτόν τον συμφοιτητή, που ευτραφής κι εύγλωττος, έμοιαζε δημαγωγός σκέτος καθώς μιλούσε στις συνελεύσεις. Ή κάποιον άλλον από τους συμφοιτητές εκείνης της εποχής, που μέσα στο ατσαλάκωτο κουστούμι του, με τα κοντοκομμένα του μαλλιά, ήταν σαν τη μύγα μες το γάλα, καθώς προσπαθούσε στην ανοιχτή συνέλευση να επιβάλλει τους ήπιους χειρισμούς κι ενώ η πλέμπα κάτω ωρυόταν, αποκαλώντας τον χουντικό, αυτός ήρεμος και μόνος, επέμενε να μην κάνουνε κατάληψη και να μην προβούν σε πολιτικά αιτήματα.
Γι αυτό και μου ήταν δύσκολο ν' αφηγηθώ στα παιδιά μου τα περιστατικά εκείνου του τριημέρου, που, αν μη τι άλλο, υπήρξε στη ζωή μου σταθμός αξεπέραστος. Οι βέρες, δίπλα στα ονόματά μας, έγραφαν και την ημερομηνία γνωριμίας, 17/11/1973. Όμως δεν ήταν μόνο η αδυναμία μου να θυμάμαι λεπτομέρειες από το παρελθόν, αυτό που με εμπόδιζε να αφηγηθώ έστω και μια φορά το τι είδα και τι έζησα εκεί μέσα, από το βράδυ της Τετάρτης – όταν η Γενική Συνέλευση στη Βιομηχανική είχε τελειώσει κι έπεσε το σύνθημα, όποιοι θέλουμε να πάμε για συμπαράσταση στο Πολυτεχνείο, γιατί οι συνάδελφοι έχουν ξεσηκωθεί – μέχρι την ώρα που την Παρασκευή ήρθαν τα τανκς κι ακόμη, το τι επακολούθησε στις λίγες ώρες μέχρι που ξημέρωσε...........

------------------------------------------------------------------------------

Άλλα διηγήματα του Τάκη Γεράρδη στο texni.org :

http://www.texni.org/literature/item/38-to-maske

http://www.texni.org/literature/item/21-2013-01-30-17-23-03